koscioly


Rozdziele, kościół św. Jakuba PDF Drukuj Email
Wpisany przez Marek Sztorc   
środa, 18 grudnia 2013 10:04

Rozdziele, kościół św. Jakuba

Rozdziele, miejscowość w powiecie bocheńskim (województwo małopolskie).
HISTORIA. Pierwotnie kościół znajdował się w miejscowości Królówka, gdzie został zbudowany w końcu XV w. lub w ciągu następnego stulecia. W tradycji zachowały się informacje jakoby fundatorem kościoła był w 1569 r. król polski Zygmunt August. Pod koniec XIX w. kościół został przekształcony poprzez przedłużenie nawy (1886-96) i dobudowę kaplicy (1876). Po wybudowaniu murowanej świątyni w Królówce, drewniany kościół został rozebrany a następnie w 1949 r. po interwencji Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Krakowie złożony na miejscowym cmentarzu. W 1986 r. staraniem proboszcza z Żegociny ks. Antoniego Poręby kościół został przeniesiony do Rozdziela i złożony na obecnym miejscu.
ARCHITEKTURA. Drewniany, wzniesiony w konstrukcji zrębowej, oszalowany i kryty gontem, ustawiony na wysokiej podmurówce. Złożony z prostokątnej nawy i węższego prezbiterium, zamkniętego trójbocznie. Na zewnątrz kościół nakryty jest dachami dwuspadowymi o wspólnej kalenicy. Kaplicę nakrywa gontowa kopuła. Do nawy dostawiona kaplica i dwie kruchty, zaś do prezbiterium zakrystia. Wewnątrz kościół nakryty jest stropami płaskimi, w nawie z zaskrzypieniami, wspartymi wtórnie na słupach. W bocznym wejściu umieszczony jest późnogotycki, ostrołukowy portal z XV w. z herbem Topór.
WYPOSAŻENIE WNĘTRZA prawie w całości powstało po przeniesieniu kościoła na obecne miejsce. Starszy jest neogotycki ołtarz w bocznej kaplicy, konfesjonał przeniesiony z kościoła w Trzcianie oraz Stacje drogi krzyżowej z XVIII w. znalezione na plebanii w Żegocinie. W ołtarzu głównym umieszczona jest rzeźba św. Jakuba wykonana przez rzeźbiarza Jana Juszczyka. Kopię gotyckiej chrzcielnicy, znajdującej się dawniej w kościele wykonał miejscowy kamieniarz Jan Stach.

LITERATURA

Kornecki M., Kościoły diecezji tarnowskiej [w:] Rocznik diecezji tarnowskiej na rok 1972, Tarnów 1972
Kościoły drewniane Karpat i Podkarpacia, opr. zb., Pruszków 2001
Piątkowska Ł., Parafie Ziemi Bocheńskiej, Bochnia 2004
Strona internetowa: http://www.zegocina.pl (dostęp 18.12.2013)

Poprawiony: niedziela, 05 stycznia 2014 20:15
 
Trzetrzewina, kościół Matki Bożej Pocieszenia PDF Drukuj Email
Wpisany przez Marek Sztorc   
środa, 20 listopada 2013 22:50

Trzetrzewina, kościół Matki Bożej Pocieszenia

Trzetrzewina, miejscowość w powiecie nowosądeckim (województwo małopolskie).
HISTORIA. W 1910 r. biskup tarnowski Leon Wałęga utworzył w Trzetrzewinie ekspozyturę niezależną od parafii w Podegrodziu. W tym czasie rozpoczęto budowę obecnego kościoła, która trwała w latach 1911-12. Autorem projektu był architekt Adolf Juliusz Stapf a prace budowlane prowadził Jan Królewski. Konsekracji kościoła dokonał w 1924 r. biskup sufragan tarnowski Edward Komar.
ARCHITEKTURA. Neogotycki, zbudowany z cegły, tynkowany, kryty blachą. Złożony z nawy, transeptu i prezbiterium zamkniętego trójbocznie. Do prezbiterium przybudowana zakrystia, przy nawie symetrycznie kruchta i niewielka kaplica a od frontu niewielki przedsionek. Na zewnątrz kościół opięty jest uskokowymi przyporami, między którymi rozmieszczone są ostrołukowe okna. Kościół nakrywają dachy dwuspadowe o wspólnej kalenicy, na skrzyżowaniu naw ośmioboczna wieżyczka na sygnaturkę z latarnią, zwieńczona ostrosłupowym hełmem. Wnętrza nakryte są sklepieniami krzyżowo-żebrowymi. Arkada tęczy i ramiona transeptu otwarte są do nawy ostrołukowymi arKadami. Chór muzyczny wsparty jest na dwóch kolumnach. Polichromia wnętrza figuralna i ornamentalna, malowana w 1961 r. przez Zbigniewa Borowskiego.
WYPOSAŻENIE WNĘTRZA. Ołtarz główny o charakterze późnobarokowym, wykonany zapewne w XIX w. z obrazem Matki Bożej z Dzieciątkiem z 1911 r. oraz św. Józefa z 2. połowy XIX w. Ołtarz ten pochodzi z kościoła w Podegrodziu. Dwa ołtarze boczne neogotyckie, wykonane przed 1914 r. w Tyrolu. Ambona neogotycka z przed 1914 r. Chrzcielnica kamienna z rzeźbą św. Jana Chrzciciela na pokrywie, wykonana przez Michała Sojczyka, świątkarza z Biczyc.
DZWONNICA wolnostojąca, zbudowana w 1926 r., murowana w formie potrójnej arkady nakrytej daszkiem dwuspadowym. Trzy dzwony, wszystkie wykonane w Odlewni dzwonów Schwabe w Białej: 1. Św. Józef z Dzieciątkiem z 1926 r. (83 kg); 2. Maryja z 1974 r. (77,5 kg); św. Stanisław z 1974 r. (62 kg).

LITERATURA

Kornecki M., Kościoły diecezji tarnowskiej, [w:] Rocznik diecezji tarnowskiej na rok 1972, Tarnów 1972
ks. Rzepa J., Kornecki M., Dzwony Diecezji Tarnowskiej, Kraków 2001

Poprawiony: czwartek, 21 listopada 2013 22:20
 
Podegrodzie, kościół św. Jakuba PDF Drukuj Email
Wpisany przez Marek Sztorc   
czwartek, 31 października 2013 22:22

Podegrodzie, kościół św. Jakuba

 Podegrodzie, miejscowość w powiecie nowosądeckim (województwo małopolskie).
HISTORIA. Parafia w Podegrodziu uważana jest za jedną z najstarszych w diecezji tarnowskiej i powstała być może już w XI w. Pierwsza wzmianka o jej istnieniu pochodzi z 1310 r. Obecny kościół zbudowany został w latach 1830-35 na miejscu starszej świątyni zniszczonej podczas pożaru w 1822 r. Konsekracji kościoła dokonał w 1935 r. biskup tarnowski Franciszek Pisztek.
ARCHITEKTURA. Późnoklasycystyczny, zbudowany z cegły, otynkowany. Złożony z trójnawowego, halowego korpusu z węższym prezbiterium, zamkniętym półkoliście. Po bokach do prezbiterium przylegają dwie symetryczne, kwadratowe przybudówki, mieszczące zakrystię i kruchtę. Do nawy od północy dostawiona jest kaplica a od frontu znajduje się wieża, wtopiona w bryłę korpusu wraz z dwoma pomieszczeniami po jej bokach. Wieża kwadratowa nakryta jest hełmem baniastym z latarnią. Okna w wieży ujęte są pilastrami. Nad korpusem wznosi się dach wielospadowy z wieżyczką na sygnaturkę, nad prezbiterium dach dwuspadowy. Kaplica kwadratowa, nakryta kopułą z latarnią. Fasada frontowa nieco zryzalitowana w części środkowej, zwieńczona trójkątnym przyczółkiem, wspartym na czterech pilastrach. Między pilastrami portal wejściowy zamknięty półkoliście, z dużym oknem termowym powyżej. Wnętrza nakryte są sklepieniami kolebkowymi i żaglastymi, poszczególne przęsła naw wydzielone są gurtami.
WYPOSAŻENIE WNETRZA. Ołtarz główny późnoklasycystyczny z 1865 r., projektowany przez Alojzego Pazdanowskiego, z obrazem św. Jakuba, namalowanym w 2006 r. przez Kazimierza Twardowskiego. Dwa ołtarze boczne, barokowo-klasycystyczne z końca XVIII w., z obrazami św. Anny oraz św. Józefa. Ambona z płaskorzeźbami ewangelistów na parapecie z XIX w. Chrzcielnica marmurowa, barokowa z XVII w. Obrazy: NMP Królowej Polski, malowany przez Alojzego Pazdanowskiego oraz O. Stanisław Papczyński, malowany w 1956 r. przez Czesława Lenczowskiego. Rzeźby: grupa Nawiedzenia, późnorenesansowa z XVI-XVII w.; dwa posągi świętych biskupów, barokowo ludowe XVIII w.; Chrystus Ukrzyżowany XVIII w. oraz Chrystus u słupa, barokowo-ludowy XVIII w. Organy 22-głosowe, wykonane w 1962 w firmie Biernacki. Trzy dzwony: 1. Odlany w 1923 r. (100 kg); 2. i 3. oba odlane w 1965 r. w Odlewni dzwonów Felczyńskich w Przemyślu: „Jakub” (600 kg) i „Maryja” (350 kg).

 LITERATURA

 Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, T. I, Województwo krakowskie, z. 10, Powiat nowosądecki, Warszawa 1953
Kornecki M., Kościoły diecezji tarnowskiej, [w:] Rocznik diecezji tarnowskiej na rok 1972, Tarnów 1972
Krasnowolski B., Leksykon zabytków architektury Małopolski, Warszawa 2013

Pasternak P., Katalog organów w diecezji tarnowskiej, maszynopis
ks. Rzepa J., Kornecki M., Dzwony Diecezji Tarnowskiej, Kraków 2001
Strona internetowa: http://www.podegrodzie.diecezja.tarnow.pl/

 

Poprawiony: sobota, 02 listopada 2013 07:09
 
Łącko, kościół św. Jana Chrzciciela PDF Drukuj Email
Wpisany przez Marek Sztorc   
wtorek, 08 października 2013 21:17

Łącko, kościół św. Jana Chrzciciela

Łącko, miejscowość w powiecie nowosądeckim (województwo małopolskie).
HISTORIA. Parafia w Łącku powstała prawdopodobnie w XII w. a pierwsza wzmianka o jej istnieniu pochodzi z 1292 r. kiedy wieś należała już do klarysek ze Starego Sącza. Obecny kościół zbudowany został przed 1720 r. W tym właśnie roku był konsekrowany przez Jana Tarłę biskupa kijowskiego. Prawdopodobnie około 1748 r. do kościoła dobudowano nawy boczne. W latach 1930-35 kościół został powiększony według projektu Franciszka Mączyńskiego. W czasie tej rozbudowy przedłużono prezbiterium, dobudowano po jego bokach dwie kaplice oraz dwie przybudówki zakrystyjne.
ARCHITEKTURA. Barokowy, przekształcony w duchu modernizmu. Złożony z trójnawowego korpusu bazylikowego i wydłużonego dwuczłonowego prezbiterium, zamkniętego ścianą prostą. Po bokach prezbiterium od północy i południa dostawione są dwie kaplice, z nich północna z półkolistą apsydą oraz dwie zakrystie. Do korpusu nawowego od zachodu przylega kwadratowa wieża, podzielone gzymsami na cztery kondygnacje i nakryta baniastym hełmem barokowym z latarnią. Nad prezbiterium, nawą główną i kaplicą południową dachy dwuspadowe, nad nawami bocznymi dachy jednospadowe, nad przybudówkami zakrystyjnymi dachy wielospadowe i nad kaplicą północną kopuła z latarnią. Wewnątrz w nawie głównej i starszej części prezbiterium sklepienia kolebkowe z lunetami, w nawach bocznych oraz w dobudowanej części prezbiterium sklepienia kolebkowo-krzyżowe, zaś w kaplicy północnej pozorna kopuła. Wewnątrz nawa główna otwarta do naw bocznych półkolistymi arkadami filarowymi. W wejściu do kaplicy znajduje się kamienny barokowy portal z 1. połowy XVIII w. Na zewnątrz w wejściach do wieży i naw bocznych trzy portale kamienne, barokowe z XVIII w. Polichromia figuralna i ornamentalna malowana przez Franciszka Walczowskiego w 1958 r.
WYPOSAŻENIE WNĘTRZA. Ołtarz główny manierystyczny z 1621 r., wykonany przez snycerza Baltazara Kuncza z Kleparza dla kościoła klarysek w Starym Sączu, uzupełniony po bokach późnobarokowymi bramkami z połowy XVIII w. W polu środkowym ołtarza umieszczony jest barokowy obraz Matki Bożej Szkaplerznej z XVII-XVIII w. a w zwieńczeniu św. Michał Archanioł, barokowy z XVIII w., na bramkach zaś umieszczone są obrazy śś. Mikołaja i Stanisława bpa, barokowe z XVIII w. Ołtarze boczne: 1. w kaplicy północnej, późnobarokowy z 2. połowy XVIII w., z obrazem Matki Bożej Różańcowej z 2. połowy XIX w.; 2. w kaplicy południowej manierystyczny z 1. połowy XVII w., ze współczesnymi mu obrazami: Ukrzyżowania w polu środkowym, Matki Bożej Bolesnej w zwieńczeniu oraz Chrystusa opłakiwanego przez aniołów w predelli; 3. w lewej nawie bocznej późnomanierystyczny z początku XVII w. z obrazem Serca Jezusa w polu środkowym i barokowym obrazem NMP Niepokalanie Poczętej z 1694 r. w zwieńczeniu; 4. w prawej nawie wczesnobarokowy z 1. połowy XVII w. z czterema obrazami świętych z 1. połowy XVII w. umieszczonymi w polach bocznych. Chrzcielnica kamienna, gotycka z 1493 r.. Ambona późnobarokowa z 2. połowy XVIII w. z obrazem Chrztu w Jordanie w zaplecku. Prospekt organowy późnobarokowy z XVIII w. Organy 15-głosowe wykonał w latach 1894-1902 Tomasz Fall ze Szczyrzyca. Konfesjonały i ławy wykonane po 1945 r. Trzy dzwony, z których jeden „Jan” powstał w Odlewni dzwonów Felczyńskich w Przemyślu w 1950 r., zaś pozostałe dwa: „św. Michał Archanioł” (960 kg) i „św. Józef” (320 kg) odlali Fr. Kubica i Fr. Drozd z Dąbrowy Górniczej.

LITERATURA

Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, T. I, Województwo krakowskie, z. 10, Powiat nowosądecki, Warszawa 1953
Kornecki M., Kościoły diecezji tarnowskiej, [w:] Rocznik diecezji tarnowskiej na rok 1972, Tarnów 1972
Krasnowolski B., Leksykon zabytków architektury Małopolski, Warszawa 2013

Pasternak P., Katalog organów w diecezji tarnowskiej, maszynopis
ks. Rzepa J., Kornecki M., Dzwony Diecezji Tarnowskiej, Kraków 2001

Poprawiony: środa, 09 października 2013 07:14
 
Łukowica, kościół św. Andrzeja PDF Drukuj Email
Wpisany przez Marek Sztorc   
niedziela, 15 września 2013 07:40

Łukowica, kościół św. Andrzeja

Łukowica, miejscowość w powiecie limanowskim (województwo małopolskie).
HISTORIA. Parafia w Łukowicy powstała prawdopodobnie w 2. połowie XIII w. a pierwsza wzmianka o niej pochodzi z 1325 r. Obecny kościół zbudowany został w latach 1693-97 z fundacji Hieronima Sędzimira na miejscu wcześniejszego kościoła gotyckiego. Nie można jednak wykluczyć, że doszło wtedy do odnowienia i powiększenia gotyckiej świątyni. Taką właśnie tezę wysunął autor tekstu na stronie parafii w Łukowicy. Przed 1720 r. do nawy dostawiona została wieża. W XIX i XX w. kościół był kilka razy odnawiany.
ARCHITEKTURA. Kościół drewniany o cechach barokowych, wzniesiony w konstrukcji zrębowej. Złożony z prostokątnej wydłużonej nawy, węższego prezbiterium zamkniętego trójbocznie z symetrycznymi przybudówkami po jego bokach, również zamkniętymi trójbocznie, mieszczącymi zakrystię i kaplicę. Na zamknięciu prezbiterium Ogrójec, z rzeźbami i malowidłami ludowymi z XVIII-XIX w. Przy nawie od południa niewielka kruchta, zaś od zachodu kwadratowa wieża wniesiona w konstrukcji słupowej o ścianach zwężających się ku górze, z zaakcentowaną szalunkiem izbicą. Wieżę nakrywa baniasty hełm z latarnią. Nad nawą i prezbiterium wspólny dach dwuspadowy o jednej kalenicy z barokową wieżyczką na sygnaturkę z latarnią. Nad przybudówkami przy prezbiterium niskie dachy namiotowe z baniastymi kopułkami. Wnętrza nakryte są pozornymi sklepieniami kolebkowymi, w nawie z płaskimi odcinkami stropowymi po bokach. Polichromia ornamentalna i figuralna została wykonana w 1878 r. przez nieznanego artystę. Na sklepieniu prezbiterium widnieje scena Chrystusa w Emaus, zaś na sklepieniu nawy przedstawiona jest scena Koronacji Matki Bożej. Na ścianach bocznych znajdują się postacie czterech ewangelistów, scena Bożego Narodzenia oraz Chrystus Dobry Pasterz, którego postać jest pozostałością starszej barokowej polichromii z XVII lub XVIII w.
WYPOSAŻENIE WNĘTRZA. Ołtarz główny barokowy z XVII w., z bramkami i ustawionymi na nich posągami. W polu środkowym umieszczony jest późnogotycki obraz Świętej Rodziny z około 1520 r., będący pozostałością tryptyku. Na zasuwie znajduje się obraz św. Andrzeja z połowy XIX w. W zwieńczeniu ołtarza umieszczona jest rzeźbiona Trójca Święta. Dwa ołtarze boczne w nawie, późnobarokowe z XVIII w. W lewym ołtarzu obraz św. Teresy od Dzieciątka Jezus, zaś w prawym obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Ołtarz w kaplicy późnobarokowy z XVIII w. z obrazem św. Michała Archanioła z XVIII w. Ambona barokowa z XVIII w. z obrazami ewangelistów na parapecie. Chrzcielnica kamienna z 1693 r. Krucyfiks barokowy w tęczy z XVIII w. Obraz św. Mikołaja z XVII w. w zakrystii. Organy 15-głosowe wykonane przez Tomasza Falla, organmistrza ze Szczyrzyca w 1905 r.
DZWONNICA wolnostojąca, wzniesiona w 1953 r. w miejscu poprzedniej. Drewniana, kwadratowa, nakryta dachem namiotowym. Zawieszone są w niej dwa dzwony odlane w 1962 r. na pamiątkę II Soboru Watykańskiego przez Franciszka Drożdża: Stefan (600 kg) i Jan (450 kg).

LITERATURA

Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, T. I, Województwo krakowskie, z. 7, Powiat limanowski, Warszawa 1953
Kornecki M., Kościoły diecezji tarnowskiej, [w:] Rocznik diecezji tarnowskiej na rok 1972, Tarnów 1972
Kornecki M., Kościoły drewniane w Małopolsce, Kraków 1999

Kościoły drewniane Karpat i Podkarpacia, opr. zb., Pruszków 2001
Parafie ziemi limanowskiej, opr. zb., Proszówki 2009
Pasternak P., Katalog organów w diecezji tarnowskiej, maszynopis
ks. Rzepa J., Kornecki M., Dzwony Diecezji Tarnowskiej, Kraków 2001
Strona internetowa: http://www.parafia.lukowica.org

Poprawiony: środa, 09 października 2013 05:40
 
«pierwszapoprzednia12345678910następnaostatnia»

Strona 3 z 61
Radyo dinle mp3 radyo muzik dinle sarki dinle radyolar muzik oyna oyun oyunus oyunlar r57.txt c99.txt hackerbox