Siemiechów - miejscowość w powiecie tarnowskim (województwo małopolskie).
HISTORIA. Pierwsza wzmianka o parafii w Siemiechowie pochodzi z 1349 r. Poprzedni drewniany kościół parafialny zbudowany został w XVI w., obecny murowany wzniesiono w latach 1927-53 według projektu i pod kierunkiem architekta Czesława Boratyńskiego. ARCHITEKTURA. Kościół bez wyraźnych cech stylowych, posiada elementy nawiązujące do neogotyku (uskokowe przypory) oraz neobaroku (baniasty hełm wieży i okna zamknięte łukami odcinkowymi). Zbudowany z cegły, potynkowany. Jednonawowy z transeptem i prezbiterium zamkniętym trójbocznie, przy którym zakrystia. Przy nawie z boku niewielka kruchta a od frontu wysoka, kwadratowa wieża z przedsionkiem w przyziemiu, podzielona gzymsami na kilka kondygnacji i nakryta hełmem baniastym. Na zewnątrz kościół opięty jest uskokowymi przyporami. i nakryty dachami dwuspadowymi. Na skrzyżowaniu kalenic ośmioboczna wieżyczka na sygnaturkę z latarnią. Wnętrze nakryte zostało sklepieniami krzyżowymi na gurtach. Okna zamknięte odcinkowo, w ramionach transeptu zamkniętych ścianami prostymi okna koliste.

WYPOSAŻENIE WNĘTRZA zostało w całości przeniesione ze starego kościoła. Ołtarz główny rokokowy z 2. poł. XVIII w. z bramkami po bokach, na których rzeźby aniołów z Arma Christi, ponadto rzeźby śś. Piotra i Pawła. W polu głównym obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem na globie ziemskim, barokowy z XVII lub XVIII w., w sukience z 1793 r., na zasuwie nowszy obraz Pana Jezusa. Dwa ołtarze boczne: pierwszy po lewej, późnobarokowy z 2. poł. XVIII w. z współczesną ołtarzowi rzeźbą Matki Boskiej z Dzieciątkiem w otoczeniu płaskorzeźb z Tajemnicami Różańca;  drugi po prawej, rokokowy z 2. poł. XVIII w., z rzeźbami aniołów i nowszym obrazem św. Józefa. Chrzcielnica rokokowa z 2. poł. XVIII w. Dawna chrzcielnica gotycka, z 2. poł. XV w., kamienna z dekoracja maswerkową i herbami Gierałt oraz Pilawa. Obrazy: 1. Matka Boska z Dzieciątkiem, w typie śnieżnej, barokowy z XVII w., całkowicie przemalowany w sukience drewnianej; 2. Chrystus Miłosierny, malowany przez Adolfa Hyłę w 1953 r. Rzeźby: 1-3. grupa Ukrzyżowania (Chrystus, Matka Boska Bolesna i św. Jan Ewangelista), gotyckie z końca XV w., pierwotnie w tęczy starego kościoła; 4. Krucyfiks barokowy z 2. poł. XVII w. Dzwony: 1. odlany w 1534 r., z plakietką z grupą Ukrzyżowania; 2. odlany w 1557 r. przez Szymona Hauwicza w Brnie na Morawach, z plakietką Ukrzyżowania.

Tekst umieszczony 05.12.2005

LITERATURA

Kornecki M., Kościoły diecezji tarnowskiej, [w:] Rocznik diecezji tarnowskiej na rok 1972, Tarnów 1972