Lubzina - miejscowość w powiecie ropczycko-sędziszowskim (województwo podkarpackie).
HISTORIA. Parafia w Lubzinie powstała po 1277 r. z fundacji konwentu cystersów z Koprzywnicy, pierwsza wzmianka o niej pochodzi z 1326 r. Kościoły parafialne aż do początku XX w. były drewniane, poprzedni zbudowany został w 2. poł. XVII w. Obecny kościół zbudowany został  w latach 1904-06 według projektu architekta Teodora Talowskiego, pod kierunkiem budowniczego Jana Krajewskiego. Konsekracji kościoła dokonał w 1907 r. biskup tarnowski Leon Wałęga.
ARCHITEKTURA. Neogotycki, murowany z cegły. Jednonawowy z symetrycznymi kaplicami w formie transeptu i prezbiterium zamkniętym trójbocznie. Od frontu dostawiona wieża z kruchtą w przyziemiu, ujęta po bokach dwiema wieżyczkami schodowymi, zwieńczona szczycikami i wieżyczkami w narożach oraz nakryta hełmem ostrosłupowym. Na zewnątrz kościół opięty szkarpami uskokowymi i obwiedziony pod okapem fryzem arkadkowym. Nakryty dachami dwuspadowymi z wieżyczką na sygnaturkę, zwieńczoną iglicą na skrzyżowaniu naw. Wnętrze nakryte sklepieniami krzyżowymi i wielopołaciowymi. Tęcza i arkady wydzielające transept oraz arkada chóru muzycznego ostrołukowe. Polichromia wnętrza figuralna i ornamentalna, malowana w 1957 r. przez Alfreda Grossa. Witraże w oknach, pochodzące z czasów budowy kościoła.
WYPOSAŻENIE WNĘTRZA. Ołtarz główny, neogotycki z 1907 r., wykonany przez Wojciecha Samka. Cztery ołtarze boczne, dwa z nich ustawione przy tęczy: Matki Boskiej Nieustającej Pomocy i Jezusa Miłosiernego, neogotyckie, wykonane w 1911 r. przez Stanisława Budnego, trzeci ołtarz również neogotycki z 1910 r., ustawiony jest w południowej kaplicy, z obrazem św. Andrzeja Boboli, czwarty neobarokowy z 1892 r., wykonany przez Walentego Lniewskiego z Brzeska, umieszczony w północnej kaplicy z obrazem św. Józefa. Ambona neogotycka z 1905 r. wykonana przez Wojciecha Samka. Sześć konfesjonałów neogotyckich. Chrzcielnica późnobarokowa z pokrywą rokokową z 2. poł. XVIII w. Organy 21-głosowe wykonane przez firmę Haas'ego z Lwowa w 1907 r., pierwotnie miały 13 głosów. W 1972 r. zostały przebudowane przez Stanisława Broszko z Tomisławia k. Bolesławca. Trzy dzwony: Maria, Wojciech i Stanisław, wszystkie odlane w 1962 r. w firmie Drożdż-Kubica w Dąbrowie Górniczej.

Tekst umieszczony 15.05.2009

LITERATURA

Beiersdorf Z., Kościoły Teodora M. Talowskiego w Diecezji Tarnowskiej, Currenda, nr 4-6, 1986
Kornecki M., Kościoły diecezji tarnowskiej [w:] Rocznik diecezji tarnowskiej na rok 1972, Tarnów 1972
Pasternak P., Katalog organów w diecezji tarnowskiej, maszynopis
ks. Rzepa J, Kornecki M., Dzwony Diecezji Tarnowskiej, Kraków 2001
Strona internetowa: http://www.lubzina.diecezja.tarnow.pl/